Zoals beloofd…
Zoals beloofd een uitgebreid verslag van het eurosong travestival.Omdat we afgelopen zondag ook m’n moeder in het zonnetje wilde zetten en we dit prachtig konden combineren met de reis naar Amsterdam, gingen we vroeg op pad. Het weer was ons goed gezind en zo konden we bij mijn ouders lekker in het zonnetje zitten. Helaas konden we niet lang blijven want there’s no bizz like showbizz. M’n showbizz-zusje was al in Amsterdam en we hadden afgesproken om zo rond vijfen in het geheel verbouwde Winston Kingdom te zijn. Ik had twee gezichten te make-uppen en we moesten nog soundchecken. O ja, er moest natuurlijk ook gegeten worden, dus we moesten de tijd die ons was geboden goed besteden. Eerst m’n zus in de make-up. ‘t Was best wel warm in Winston Kingdom en dan wordt het toch wel lastig om de make-up er gelijkmatig op te krijgen. Ondertussen druppelden de andere dragqueencollega’s binnen en de gezellige sfeer zat er al vroeg in. Geen kift, gewoon lekker ontspannen sfeertje waar ik zo van hou. Na de make-upsessie van mijn zus, spatelde ik snel mijn make-up op z’n plaats.
Over het resultaat zou kunstschilder Bob Ross jaloers op me zijn geweest. We besloten om te soundchecken, wat best wel wat voeten in de aarde had. De monitorboxen (de geluidsboxen die naar het podium gericht is om te horen, wat wij voor geluid produceerden) waren nogal zacht afgesteld. Die boxen mochten ook weer niet te hard worden gezet omdat anders het geluid begon te fluiten. Kortom, een heel gezeur om het geluid goed af te stellen.
Het werd tijd om te gaan eten en als twee aphrodieten liepen we door de Warmoesstraat naar de Italiaan. Het was er nog zeer rustig en we besloten bij het raam te gaan zitten. Er werd veelvuldig naar ons gekeken. Ik heb geen idee waarom dat nou was
De pizza’s waren heerlijk!
Inmiddels was het half acht en we moesten ons nog in de jurken hijsen, dus snel afrekenen en hupsa… terug naar Winston Kingdom. Inmiddels waren bijna alle deelnemende kandidaten gearriveerd en we stortten ons in de glitter en glamour-outfits. De verrassende hoofddeksels bewaarden we voor het laatst, zodat de verrassing van ons act het grootst zou zijn. Vlak voor de aanvang van het gebeuren stoof Fashion DJ Matin Duval, de mistery guest-jury naar binnen. Het publiek was inmiddels ook al binnengekomen en de show kon beginnen.
Leo en ik mochten de spits afbijten en we deden ons uiterste best om zuiver te zingen. Dat viel toch niet mee door het slechte geluid van de monitorboxen. Maar we mogen niet klagen. Het was onze eerste keer dat we samen live zongen en gezien het enthousiastme van het publiek dachten we best goed te scoren. De andere acts waren ook goed. Verrassend waren Tina und Letty met een Spaanstalige act. Ook de dames die vanaf het Travestivals prilste begin aan de kassa zaten, brachten een heel grappige act ten gehore. Leuk leuk leuk!
Helaas bleken onze stemmetjes in vergelijking met de andere deelneemsters niet zo ervaren en eindigden we als een na laatste. Maar we hebben ons zeerzeker vermaakt en Tina und Letty wonnen dit jaar het festival glansrijk.
Pas 2.30 uur waren we thuis en om 5.30 ging bij ons de wekker weer. Erik, die een grote hoeveelheid foto’s en video’s had geschoten vreesde voor een zeer zware werkdag. Maar dat viel gelukkig mee. Mijn dag was daarentegen zeer zwaar en moest zo tijdens en na de pauze vechten om niet in slaap te vallen. Echt, een showbizzgirl heeft het soms best moeilijk


12 May 2009 at 17:37
Prachtig lied…. als ze dit nou zouden inzenden naar Moskou was de finale al binnen geweest.
Groetjes P&S Versluis
14 May 2009 at 16:01
Ja dat is zeker zwaar! Optreden kost ook een hoop energie en zeker als je het even “tussen de schuifdeuren door” moet doen is het een opgave. Maar jullie hadden lol zo aan de foto’s te zien.
17 May 2009 at 17:37
Jullie waren enig. Elk jaar weer een prettig-gekke verrassingsact, daar hou ik van, dank !